‘’Je moet wel gek zijn om dit te doen, vandaar dat ik mij nog diezelfde dag heb aangemeld’’

Ik ben Paul Ramakers, 35 jaar en vader van 2 prachtige kinderen.

Ik heb mij de afgelopen 10 jaar bezig gehouden met het optimaliseren van de supply chain voor GE Healthcare. GE, als één van de grootste economieën ter wereld is continue in beweging. Het koopt en verkoopt bedrijfsonderdelen, opent nieuwe markten en probeert als conglomeraat in te spelen op de verandering in de wereld. Verandering is het enige constante in het leven. De wereld om ons heen veranderd enorm snel. Technologie, onderwijs, gezondheidszorg, eetgewoonten, mode, er is haast niets dat niet veranderd. Overal om ons heen veranderen zaken.

Maar waarom zijn mensen tegen verandering? Ik heb het niet over de hele wereld om ons heen die, wellicht sneller dan ooit, veranderd. Je verzetten tegen deze verandering zal hem niet stoppen, zal je frustreren en zal het wellicht alleen maar erger maken. Ik heb in de laatste 10 jaar geleerd verandering te omarmen.

Bij verandering, maar ook tal van dagelijkse activiteiten zou je je eens moeten afvragen waar jij staat t.o.v. wat je doet. Ik ben altijd geneigd snel op mijn tenen te gaan staan, de sprong in het nieuwe en onbekende te maken en dat is mij de laatste maanden enorm goed van pas gekomen.

Begin februari kreeg ik de diagnose kanker, graad 3. Ik had één van de meest agressieve vormen van kanker, in mijn rechter onderbeen. Slechts 2 weken na dit bericht heb ik besloten mijn onderbeen te amputeren. Ik veranderde van een energieke en gezonde man, in een kankerpatiënt met 1 been.

Velen zouden zich zijn gaan verzetten tegen deze onomkeerbare verandering.

Wat ik mij direct realiseerde was dat vechten tegen deze verandering mij niet beter zou maken. Acceptatie zou ervoor zorgen dat ik de sprong naar mijn nieuwe leven zou kunnen maken. En hoe raar dit wellicht ook klinkt, heb ik de verandering omarmt en mij enthousiast gemaakt voor de sprong naar mijn nieuwe leven. Dag en nacht was ik op zoek naar informatie over protheses, over wat je er wel en niet mee kunt, de tips en tricks van medegebruikers, maar ook hoe de komende weken zouden verlopen. Hoe gaat zo’n operatie? Waar kan ik revalideren? Hoe snel zou een dergelijk traject gaan?

Ik kreeg energie van wat mij te wachten stond, ondanks dat dit het heftigste was dat ik in mijn leven heb meegemaakt. Maar ook ik ben wel even bang geweest.

Voor jaren heb ik mezelf voorgehouden offers te moeten brengen voor mijn carrière. Hobby’s en zelfs familie zou later wel komen, maar dan krijg ik ineens het bericht dat “later” in mijn geval wellicht niet meer zou plaatsvinden… Dit heeft mij direct een aantal levenslessen gegeven:

1. Stel niet uit wat je vandaag kunt doen
2. Ben blij en dankbaar voor wat je hebt, in zowel je privéleven als zakelijk. Sta hier iedere dag even bij stil. We zijn allemaal aan het rennen van het één naar het ander en daardoor gaan we steeds verder af staan van onszelf. Kijk naar wat je hebt.
3. Leef je dromen, jaag ze na. Weet wat je gelukkig maakt en besteed daar je tijd aan.

19 februari ben ik geopereerd en verlost van dat monster dat in mijn been groeide. De 19e kon het einde van mijn leven zijn, maar ik heb besloten dat dit de eerste dag van mijn nieuwe leven is. Ik kan inmiddels vertellen dat ik die dag 1 van mijn benen verloren ben, maar hier zo ontzettend veel voor in de plaats heb gekregen. Ik ben in balans, doe dingen waar ik energie van krijg en steek minder tijd in zaken die me energie kosten. Ik leef naar de 3 levenslessen die ik geleerd heb.

Dit brengt mij naar het ‘Handbiken’. Tijdens mijn revalidatie en zoektocht naar mijn nieuwe leven ben ik in aanraking gekomen met handbiken. Een sport die voor mij hiervoor volledig onbekend was. Het moet ergens eind maart geweest zijn dat mijn fysiotherapeut mij voor het eerst in een bike heeft geholpen en mij zei dat ik maar eens naar “handbikebattle Kaunertal” moest zoeken. 20 kilometer, bijna 1000 hoogtemeters op een fiets die je met je armen bedient. Je moet wel gek zijn om dit te doen, vandaar dat ik mij nog diezelfde dag heb aangemeld voor deze uitdaging.

13 juni was het eindelijk zover, de handbike battle week met als hoogtepunt de race op donderdag. Samen met mijn vader en Ron ben ik de klim aangegaan. Om 9:15 uur stonden we met 120 gespannen handbikers aan de start en werden we weggeschoten de berg op. 120 handbikers op dezelfde berg, met ieder een persoonlijke berg om te overwinnen. Iedereen heeft daar gefietst om iets af te kunnen sluiten, bij iedere meter die ze fietsen iets achter zich te laten en hoe hoger dat we kwamen, hoe mooier het uitzicht werd. Het uitzicht op het Kaunertal, maar ook zeker het uitzicht op het leven, met dat wat er de afgelopen tijd gebeurd is achterlatend op de berg.

Het behalen van deze zware beproeving heeft mij het vertrouwen in mijn eigen lijf teruggegeven. Ik ben gezond en fitter dan ooit te voren. Ik voel dat ik “in control” ben met mezelf. De 2e prijs in mijn klasse was een mooie prestatie, maar mijn persoonlijke overwinning is nog 1000x mooier.

Ik ben momenteel druk aan het trainen voor de Rabo Ronde in Heerlen en daarna worden er in het zuiden des lands nog 2 NHC-wedstrijden gereden waar ik ook aan de start wil verschijnen. Uiteraard kan ik de ‘Ride of the Roses’ in Goes dit jaar niet overslaan, een rit om geld op te halen voor onderzoek naar kanker. Deze combinatie is mij uiteraard op het lijf geschreven.

Welke sport(en) beoefen je?
Ik handbike sinds april en fitness al enkele jaren. Sinds een paar weken trap ik een balletje bij het amputatie-voetbalteam van PSV.

Wat vindt je zo mooi aan deze sport(en)?
Sporten houdt lichaam en geest gezond. Door fit mijn operatie in te gaan, is mijn herstel spoedig verlopen, daarnaast heeft het sporten tijdens de revalidatie mij vertrouwen gegeven in mijn eigen lichaam en mij een sterk en gezond gevoel gegeven.

Hoe lang heb je getraind om deel te nemen aan de handbike battle?
Ik ben in april 2019 begonnen met handbiken. Een hele korte voorbereidingsfase, maar de pret en resultaten hebben hier niet onder geleden.

Hoe ziet je gemiddelde sportweek eruit?
Ik fiets 3 keer per week en daarnaast doe ik 2 keer per week aan krachttraining.

Wat is jouw dagelijkse streven als sporter?
Van mezelf blijven winnen en iedere dag beter, fitter en gezonder worden.

Hoe houd jij jezelf FIT?
Ik sport veel, daarnaast let ik goed op mijn voeding. Zo eet ik alleen op krachttrainingsdagen mijn koolhydraten en de andere dagen voornamelijk proteïnen en de gezonde vetten.

Wanneer kwam je voor het eerst in aanraking met F.I.T. Sportbalsem?
Ik ben hier via Egon van Hulst sinds kort mee in aanraking gekomen, maar heb het zelf niet eerder gebruikt. Ik ben wel erg benieuwd, want ik heb veel positieve reacties gehoord en gelezen. Dus ga ik F.I.T. zeker uitproberen!

Heb je tips voor andere sporters met vergelijkbare doelen?
Met name voor mensen die om welke reden dan ook een zware herstelperiode doormaken. Ik heb het hierboven redelijk beschreven, maar ik ben van mening dat alleen de juiste mindset je verder zal helpen. Diegene die in kansen denkt, zijn lot accepteert en zoekt naar hetgeen dat hij wel nog kan i.p.v. niet meer kan, zal groeien en sterker worden.

“Pain is inevitable in life, suffering is optional”.

Ik ben, na mijn life-shock, iedere dag dankbaar dat ik leef en maak mij om veel minder zaken druk. Dus, geniet, leef, ben dankbaar voor wat je hebt en jaag je dromen na!